|
Εάν το έντερό σας ή ο σφιγκτήρας σας δεν λειτουργούν αποτελεσματικά ενδέχεται να βιώνετε ακράτεια κοπράνων, χρόνια δυσκοιλιότητα, ή και τα δύο ταυτόχρονα. Κάποιες από τις πιο συχνές παθήσεις που επηρεάζουν τη λειτουργία του εντέρου είναι: Νευρογενές έντερο
Ο όρος νευρογενές έντερο αναφέρεται στην απουσία του ελέγχου του εντέρου από την αντίστοιχη νεύρωση κάτι το οποίο δεν επιτρέπει στο έντερο να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Μία από τις αιτίες του νευρογενούς εντέρου ενδέχεται να είναι οι κακώσεις νωτιαίου μυελού. Βλάβες χαμηλά στο νωτιαίο μυελό συχνά οδηγούν σε εκτεταμένη χαλάρωση του εντέρου που έχει ως αποτέλεσμα πολύ αργή κίνηση των κοπράνων, δυσκοιλιότητα , ακράτεια κοπράνων και μεγάλη δυσκολία κένωσης. Εκτός αυτού ενδέχεται να επηρεαστεί και ο βαθμός ελέγχου του έξω σφιγκτήρα με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι πιθανότητες ακράτειας κοπράνων.
Όσο αφορά το ύψος της βλάβης και τον τρόπο με τον οποίο διαφοροποιούνται τα συμπτώματα ανάλογα με αυτό, γενικότερα ισχύουν τα εξής:
Όταν η βλάβη εντοπίζεται ψηλά (τετραπληγία) τότε σε γενικές γραμμές τα συμπτώματα είναι: - αργή κίνηση των κοπράνων, πιθανή δυσκοιλιότητα.
- πολλαπλές ακούσιες συσπάσεις του εντέρου που έχουν ως αποτέλεσμα πολύ συχνές κενώσεις (υπερευαισθησία του εντέρου).
- τα νεύρα αντιδρούν και δίνουν σήμα ακόμα και με πολύ μικρές ποσότητες κοπράνων μέσα στο έντερο με αποτέλεσμα πολύ συχνές κενώσεις (μειωμένη χωρητικότητα του εντέρου).
- περιορισμένη ικανότητα ή πλήρης απώλεια ελέγχου του έξω σφιγκτήρα λόγω έλλειψης επικοινωνίας του εγκεφάλου με το σφιγκτήρα με αποτέλεσμα ακράτεια κοπράνων.
Όταν η βλάβη εντοπίζεται χαμηλά (παραπληγία) τότε σε γενικές γραμμές τα συμπτώματα είναι: - αργή κίνηση των κοπράνων, πιθανή δυσκοιλιότητα.
- τα νεύρα αντιδρούν και δίνουν σήμα μόνο σε πολύ μεγάλες ποσότητες κοπράνων μέσα στο έντερο με αποτέλεσμα τη δυσκοιλιότητα (αυξημένη χωρητικότητα του εντέρου).
- χαλάρωση και διάταση στο κατώτερο σημείο του εντέρου ως αποτέλεσμα της αυξημένης χωρητικότητας του εντέρου κάτι που έχει ως αποτέλεσμα την ακράτεια κοπράνων και πιθανόν υπερπλασίες στο ορθό.
- μειωμένη ικανότητα σύσπασης του εντέρου με αποτέλεσμα να δυσχαιρένεται η κένωση του εντέρου.
- περιορισμένη ικανότητα ή πλήρης απώλεια ελέγχου του έξω σφιγκτήρα με αποτέλεσμα ακούσιες απώλειες κοπράνων.
Άλλες αιτίες του νευρογενούς εντέρου ενδεχομένως να είναι η δισχιδής ράχη, η σκλήρυνση κατά πλάκας και ο σακχαρώδης διαβήτης.
Φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου
Οι φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου περιλαμβάνουν ένα σύνολο παθήσεων κατά το οποία παρατηρείται φλεγμονή στο λεπτό ή στο παχύ έντερο.
Οι δύο πιο κοινοί τύποι τέτοιων παθήσεων είναι η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος του Crohn. Οι δυο αυτές παθήσεις εμφανίζουν πολλές ομοιότητες. Η κυριότερη διαφορά του είναι ότι η νόσος του Crohn μπορεί να εμφανιστεί οπουδήποτε μέσα στο έντερο, ενώ η ελκώδης κολίτιδα εμφανίζεται μόνο σε συγκεκριμένες περιοχές του ορθού. Η φλεγμονή προκαλεί συνήθως πόνο και διάρροια αλλά μπορεί να οδηγήσει και σε δυσκοιλιότητα.
Καρκίνος στο κόλον ή στο ορθό
Ο καρκίνος στο κόλον ή στο ορθό αναφέρεται στον ανεξέλεγκτο ρυθμό ανάπτυξης κυττάρων που μπορεί να προκαλέσουν δυσλειτουργία στην κένωση. Ορισμένοι άνθρωποι κληρωνομούν την λεγόμενη οικογενή αδενωματώδη πολυποδίαση κατά την οποία ένας μεγάλος αριθμός μορφωμάτων, ογκιδίων αναπτύσσονται στη βλεννογόνο του παχέως εντέρου και ονομάζονται πολύποδες. Οι περισσότεροι πολύποδες είναι καλοήθεις αλλά με την πάροδο του χρόνου μπορεί να καταλήξουν καρκινώδεις.
Εκκολπωματίτιδα
Όταν αυξάνεται η πίεση στο κόλον, όπως για παράδειγμα σε περιπτώσεις δυσκοιλιότητας, ενδέχεται να δημιουργηθούν θύλακες οι οποίοι καλούνται εκκολπώματα. Οι θύλακες αυτοί εμφανίζονται πολύ συχνά σε ανθρώπους άνω των 60 ετών και είναι συνήθως ακίνδυνοι. Ορισμένες φορές ωστόσο μπορεί να παρουσιάσουν φλεγμονή προκαλώντας πόνο, πυρετό, διάρροιες και δυσκοιλιότητα.
|